فعالیت بعد از سکته قلبی در بسیاری از بیماران، پس از پایدارشدن وضعیت قلب و با اجازه پزشک، از حرکات سبک آغاز می‌شود. در سکته‌های بدون عارضه، گاهی راه رفتن کوتاه با نظارت تیم درمان از ۲۴ تا ۴۸ ساعت نخست امکان‌پذیر است؛ اما زمان شروع پیاده‌روی در منزل، ورزش و فعالیت‌های سنگین برای هر بیمار تفاوت دارد و باید توسط متخصص قلب تعیین شود.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان به‌تازگی سکته قلبی را پشت سر گذاشته‌اید، احتمالاً نمی‌دانید چه میزان حرکت بی‌خطر است. استراحت بیش‌ازحد می‌تواند به ضعف عضلانی و کاهش توان جسمانی منجر شود؛ اما در مقابل، فعالیت زودهنگام و شدید هم ممکن است خطرناک باشد. خوشبختانه فیزیوتراپی در منزل خدمتی جدید است که می‌تواند حرکات بیمار شما را در محیط امن و راحت خانه و زیر نظر متخصصی مجرب بررسی کرده و برنامه‌ای متناسب با شرایط او تنظیم کند. اما بهتر است پیش از ثبت درخواست، مطلب زیر را مطالعه کنید تا از نکات مراقبتی پس از سکته قلبی و نحوه بازگشت به زندگی روتین باخبر شوید.
زمان شروع فعالیت بعد از سکته قلبی
زمان شروع فعالیت پس از سکته قلبی به شدت آسیب قلب، نوع درمان، وجود عوارض و پایداری وضعیت بیمار بستگی دارد. بنابراین، نمی‌توان یک زمان ثابت را برای تمام بیماران تعیین کرد.
در بیمارانی که سکته قلبی بدون عارضه داشته‌اند و وضعیت فشار خون، ضربان قلب و علائم آن‌ها پایدار است، حرکت‌های ساده معمولاً از دوران بستری و تحت نظارت تیم درمان آغاز می‌شوند. این حرکت‌ها می‌تواند شامل نشستن روی تخت، ایستادن با کمک کادر درمان و راه رفتن کوتاه در بیمارستان باشد. پس از ترخیص نیز بیمار می‌تواند فعالیت‌های سبک روزمره و پیاده‌روی کوتاه را با اجازه پزشک از سر بگیرد.
با این حال، بازگشت به ورزش منظم، کار سنگین و فعالیت‌های پرفشار معمولاً به ارزیابی مدت زمان بیشتری نیاز دارد.
| نوع فعالیت | زمان یا شرایط معمول شروع |
|---|---|
| نشستن و حرکت‌های ساده | پس از پایداری وضعیت و اجازه تیم درمان، گاهی از ۲۴ تا ۴۸ ساعت نخست |
| راه رفتن کوتاه در بیمارستان | با تأیید پزشک و تحت نظارت |
| پیاده‌روی سبک در منزل | پس از ترخیص و مطابق دستور تیم درمان |
| کارهای سبک شخصی | با توجه به تحمل بیمار و محدودیت‌های اعلام‌شده |
| بالا رفتن از پله | با اجازه پزشک و بر اساس توان عملکردی |
| ورزش منظم و تقویتی | پس از ارزیابی و تنظیم برنامه بازتوانی |
| ورزش شدید و بلندکردن بار سنگین | فقط پس از تأیید متخصص قلب |
در نظر داشته باشید که جدول بالا، فقط یک راهنمای عمومی برای آشنایی با روند فیزیوتراپی بعد از سکته قلبی محسوب می‌شود و مجوزی برای شروع خودسرانۀ تمرین‌ها نیست!
عوامل موثر بر زمان شروع فعالیت بعد از سکته قلبی
پیش از شروع یا افزایش فعالیت‌های فیزیکی، پزشک متخصص قلب در منزل وضعیت قلبی بیمار و احتمال بروز عوارض را بررسی می‌کند. باید توجه داشت که شرایط هر بیمار با بیماری دیگر متفاوت است؛ برای مثال، دو بیمار ممکن است در یک روز سکته کرده باشند، اما توانایی بازگشت به فعالیت در آن‌ها کاملاً متفاوت باشد.
شدت سکته و میزان آسیب عضله قلب
سکته قلبی یا انفارکتوس میوکارد (Myocardial Infarction) زمانی اتفاق می‌افتد که خون‌رسانی به بخشی از عضله قلب به‌شدت کاهش یابد یا به‌طورکلی قطع شود. هرچه آسیب عضله قلب بیشتر باشد، توانایی آن برای پمپاژ خون کمتر خواهد بود. در این شرایط، بیمار به ارزیابی دقیق‌تر و برنامه فعالیت محتاطانه‌تری نیاز خواهد داشت.
یکی از شاخص‌هایی که پزشک برای بررسی استفاده می‌کند، کسر جهشی قلب (Ejection Fraction) است که بخشی از عملکرد پمپاژ قلب را نشان می‌دهد. البته تصمیم‌گیری تنها بر اساس این عدد انجام نمی‌شود و معیارهای دیگری را هم در بر می‌گیرد.
نوع درمان انجام‌شده
شرایط بیمار پس از درمان دارویی، آنژیوپلاستی قلب و استنت‌گذاری عروق کرونر (PCI) یا جراحی بای‌پس قلب یکسان نیست. برای مثال، در فیزیوتراپی بعد از جراحی قلب در منزل، علاوه بر محدودیت‌های قلبی بیمار، ممکن است به دلیل ترمیم استخوان جناغ و زخم جراحی او، محدودیت‌های حرکتی جداگانه‌ای هم در نظر گرفته شود. بنابراین، توصیه‌های مربوط به بیمار استنت‌گذاری‌شده را نباید بدون بررسی برای بیماری که جراحی باز قلب داشته اجرا کرد.
سایر بیماری‌ها و وضعیت عمومی بیمار
سن، دیابت، فشار خون، نارسایی قلبی، مشکلات ریوی، بیماری کلیوی، ضعف عضلات و اختلال تعادل می‌توانند بر برنامه فعالیت اثر بگذارند. همچنین، برخی داروهای قلبی ممکن است پاسخ ضربان قلب به فعالیت را تغییر دهند یا با کاهش فشار خون باعث سرگیجه شوند. باید در نظر داشت که توانایی انجام فعالیت بدون درد یا تنگی نفس، به‌تنهایی به معنای آمادگی قلب برای ورزش سنگین نیست.
فعالیت در روزها و هفته‌های اول بعد از سکته قلبی
بازگشت به فعالیت معمولاً شامل مراحل زیر است؛ اما سرعت عبور از هر مرحله باید بر اساس وضعیت بیمار تعیین شود.
مرحله اول: دوران بستری در بیمارستان
در این دوره، هدف اصلی فیزیوتراپی و توانبخشی، حفظ ایمنی بیمار، جلوگیری از ضعف ناشی از بی‌تحرکی و آغاز حرکت در حد مجاز است. تیم درمان ممکن است پس از پایدارشدن وضعیت بیمار، حرکت اندام‌ها، نشستن، ایستادن و راه رفتن کوتاه را آغاز کند. فعالیت در این مرحله باید با توجه به علائم بیمار و شرایط قلبی او تنظیم شود.
مرحله دوم: روزهای ابتدایی پس از ترخیص
در این مرحله، بیمار معمولاً باید بین فعالیت‌های سبک و استراحت، تعادل برقرار کند. انجام کارهای ساده مانند لباس‌پوشیدن، شست‌وشوی شخصی، نشستن و برخاستن و راه رفتن کوتاه ممکن است در محدوده مجاز امکان‌پذیر باشد. بهتر است خانواده محیطی آرام و ایمن فراهم کرده و از وادارکردن بیمار به فعالیت بیشتر از توان او، خودداری کنند.
مرحله سوم: افزایش تدریجی فعالیت
با بهبود وضعیت جسمی بیمار و تأیید تیم درمان، می‌توان مدت و نوع فعالیت را به‌تدریج افزایش داد. هدف از این مرحله، بازیابی استقامت، توان عضلانی و استقلال بیمار در زندگی روزمره است. همچنین افزایش فعالیت نباید صرفاً بر اساس تعداد روزهای سپری‌شده از سکته قلبی انجام شود.
مرحله چهارم: بازتوانی و حفظ آمادگی جسمانی
برنامه بازتوانی قلبی به بیمار کمک می‌کند فعالیت مناسب را به بخشی از زندگی خود تبدیل کند. این مرحله ممکن است شامل ورزش هوازی کنترل‌شده، تمرین‌های قدرتی متناسب، آموزش سبک زندگی و پیگیری عوامل خطر بیماری قلبی باشد.
زمان شروع پیاده‌روی بعد از سکته قلبی
پیاده‌روی یکی از فعالیت‌های رایج برای بازگشت تدریجی به تحرک بعد از سکته قلبی است؛ اما زمان، مدت و شدت آن باید با نظر پزشک مشخص شود. پس از دریافت مجوز پزشکی، معمولاً مسیرهای کوتاه، هموار و بدون شیب برای شروع پیاده‌روی مناسب‌تر هستند. در برخی برنامه‌های بازتوانی، مدت زمان پیاده‌روی از چند دقیقه آغاز می‌شود و با توجه به تحمل بیمار افزایش می‌یابد.
هنگام پیاده‌روی به این نکات توجه کنید:
- فعالیت را با سرعت آرام آغاز کنید و پایان آن را نیز تدریجی انجام دهید؛
- از پیاده‌روی در هوای بسیار گرم، سرد یا آلوده خودداری کنید؛
- در ابتدای دوره بازگشت به فعالیت، از مسیرهای شیب‌دار و پله‌های متعدد پرهیز کنید، مگر با اجازه پزشک؛
- در صورت نیاز، با یکی از اعضای خانواده همراه شوید؛
- در صورت احساس درد در قفسه سینه، سرگیجه، تپش قلب غیرعادی یا تنگی نفس غیرمعمول، فعالیت را متوقف کنید.
در تمرین‌های با شدت متوسط، توانایی صحبت‌کردن می‌تواند یکی از نشانه‌های قابل‌استفاده برای ارزیابی فشار فعالیت باشد؛ بااین‌حال، این روش جایگزین تعیین شدت مجاز ورزش توسط متخصص نیست.
بازگشت به زندگی روزمره بعد از سکته قلبی
پس از گذراندن سکته قلبی، بیمار باید برای بازگشت به کارهای روزمره به فشار جسمی هر فعالیت و شرایط عمومی خود توجه کند. به طور کلی، برای هر یک از فعالیت‌های روتین، می‌توان موارد زیر را برشمرد.
بالا رفتن از پله
بالا رفتن از پله نسبت به راه رفتن روی سطح صاف ممکن است فشار بیشتری به سیستم قلبی‌عروقی وارد کند. بعضی بیماران پیش از ترخیص از نظر توانایی استفاده از پله، ارزیابی می‌شوند. اگر پزشک اجازه داده باشد، بیمار باید با سرعت مناسب و بدون عجله از پله استفاده کند. در صورت ایجاد علائم غیرعادی، لازم است فعالیت متوقف شده و وضعیت بیمار ارزیابی شود.
انجام کارهای خانه
ممکن است اجازه انجام فعالیت‌هایی مانند لباس‌پوشیدن، آماده‌کردن یک نوشیدنی یا انجام کارهای بسیار سبک، زودتر از جاروبرقی کشیدن، حمل خرید یا جابه‌جایی وسایل سنگین داده شود. کارهای سنگین باید تا زمان اجازۀ پزشک به تعویق بیفتد. توجه داشته باشید که داشتن انرژی و احساس سرحال بودن، به معنای آمادگی برای انجام تمام کارهای منزل نیست.
بازگشت به شغل
زمان بازگشت به کار به نوع شغل و سرعت بهبودی بیمار بستگی دارد. فردی با کار اداری سبک، ممکن است زودتر از شخصی که کار ساختمانی، حمل بار یا فعالیت بدنی سنگین انجام می‌دهد به شغل خود بازگردد.
تصمیم‌گیری درباره زمان مناسب بازگشت به کار، محدودیت‌های کاری و امکان شروع تدریجی فعالیت شغلی، به عهدۀ پزشک است.
رانندگی و روابط زناشویی
بازگشت به رانندگی نیز به وضعیت جسمی بیمار، علائم او، نوع درمان و داروهای مصرفی بستگی دارد. پیش از رانندگی، با پزشک مشورت کنید و از توانایی واکنش سریع و ایمن در رانندگی، اطمینان پیدا کنید.
شروع مجدد روابط زناشویی نیز برای همه افراد زمان ثابتی ندارد. در بیمارانی با وضعیت پایدار، توانایی انجام فعالیت متوسط بدون علائم خطر، می‌تواند یکی از معیارهای ارزیابی باشد؛ اما تصمیم نهایی باید با نظر پزشک گرفته شود.
بازتوانی بعد از سکته قلبی و دلایل اهمیت آن
بازتوانی قلبی (Cardiac Rehabilitation) یک برنامه درمانی و آموزشی تحت نظارت پزشکی است که به بیماران کمک می‌کند پس از سکته یا برخی درمان‌های قلبی، با ایمنی بیشتری به زندگی فعال بازگردند. توانبخشی قلبی فقط انجام ورزش نیست و می‌تواند موارد زیر را هم در بر بگیرد:
- ارزیابی عملکرد قلب و توانایی فعالیت؛
- تمرین‌های هوازی و قدرتی متناسب با وضعیت بیمار؛
- آموزش شناخت علائم خطر؛
- بررسی عوامل خطر مانند فشار خون، دیابت و چربی خون؛
- آموزش تغذیه و سبک زندگی مناسب؛
- حمایت روانی و مدیریت اضطراب؛
- و آموزش اهمیت مصرف منظم داروهای تجویزشده.
بازتوانی قلبی بخش مهمی از مراقبت پس از سکته قلبی است و می‌تواند به بهبود توان عملکردی و کیفیت زندگی و کاهش خطر بستری مجدد کمک کند. اما برنامه باید متناسب با شرایط بالینی و سطح خطر بیمار طراحی شود. پیاده‌روی خودسرانه در منزل نیز جایگزین یک برنامه کامل بازتوانی قلبی نیست.
افراد واجد شرایط برای فیزیوتراپی در منزل بعد از سکته قلبی
فیزیوتراپی در منزل ممکن است برای برخی بیماران پایدار که پس از سکته قلبی دچار ضعف عضلانی، کاهش تحرک یا مشکلات عملکردی شده‌اند مفید باشد؛ به‌شرط آنکه متخصص قلب انجام آن را مجاز بداند.
برای نمونه، از مهم‌ترین افراد نیازمند به فیزیوتراپی در منزل سالمندان هستند. بیمار سالمندی که پس از بستری طولانی در برخاستن از صندلی، راه رفتن یا حفظ تعادل مشکل دارد، ممکن است علاوه بر مراقبت‌های قلبی به ارزیابی و توانبخشی حرکتی هم نیاز داشته باشد. در این موارد، تمرین‌های عملکردی، آموزش جابه‌جایی ایمن و تقویت تدریجی عضلات می‌توانند با توجه به وضعیت پزشکی بیمار در برنامه توانبخشی قرار بگیرند.
چه بیمارانی به ارزیابی تخصصی بیشتری نیاز دارند؟
بیمارانی که دچار درد قفسه سینه کنترل‌نشده، نارسایی قلبی شدید، اختلال ریتم مهم، تنگی نفس در حال بدترشدن، آنوریسم قلبی یا مشکلات جدی فشار خون هستند، نباید بدون ارزیابی مجدد پزشکی وارد برنامه تمرین شوند.
همچنین، افرادی که به پایش مداوم قلبی یا امکانات درمانی در بیمارستان نیاز دارند، ممکن است گزینه مناسبی برای توانبخشی در منزل نباشند. محل مناسب بازتوانی باید بر اساس خطر قلبی بیمار و امکانات لازم برای مراقبت ایمن انتخاب شود، نه صرفاً راحتی رفت‌وآمد.
تفاوت فیزیوتراپی بعد از سکته قلبی با بازتوانی تخصصی قلب
بازتوانی تخصصی قلب یک برنامه چندبخشی با نظارت پزشکی، ارزیابی خطر قلبی و تمرین‌های کنترل‌شده است. درحالیکه فیزیوتراپی در منزل بیشتر بر مشکلات حرکتی، قدرت عضلات، تعادل و استقلال عملکردی بیمار تمرکز دارد. بنابراین، صرف حضور فیزیوتراپیست در منزل به معنای ارائه یک برنامه کامل بازتوانی تخصصی قلب نیست.
برنامه توانبخشی قلبی در منزل تنها برای بیمارانی مناسب است که از نظر پزشکی واجد شرایط تشخیص داده شده‌اند و امکانات نظارت و پیگیری لازم برای آن‌ها فراهم است.
ارزیابی‌های لازم پیش از شروع فعالیت یا ورزش بعد از سکته قلبی
پیش از آغاز فعالیت برنامه‌ریزی‌شده، لازم است وضعیت بالینی بیمار و محدودیت‌های او مشخص شود. پزشک ممکن است بر اساس نیاز بیمار، آزمایش‌ها و بررسی‌های زیر را لازم بداند:
- وضعیت ریتم قلب با کمک نوار قلب در منزل
- اکوکاردیوگرافی و عملکرد پمپاژ قلب
- فشار خون و ضربان قلب
- نتیجه آنژیوگرافی و درمان‌های انجام‌شده
- علائم هنگام استراحت و فعالیت
- وضعیت بیماری‌های همراه و داروهای مصرفی
- تست ورزش در صورت مناسب‌بودن شرایط پزشکی
همه بیماران الزاماً به تمام این بررسی‌ها نیاز ندارند؛ اما در صورت نیاز، تیم درمان پس از ارزیابی مشخص می‌کند چه فعالیت‌هایی مجاز هستند، با چه شدتی باید انجام شوند و در چه شرایطی باید تمرین متوقف شود.
علائم خطر هنگام فعالیت بعد از سکته قلبی
درد قفسه سینه، تنگی نفس شدید یا ناگهانی، غش و علائم مشکوک به سکته مجدد، هشدارهایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. همچنین اگر هنگام فعالیت علائم زیر ایجاد شد، تمرین را فوراً متوقف کنید:
- درد، فشار، سنگینی یا احساس فشردگی قفسه سینه
- انتشار درد به بازو، فک، گردن یا پشت
- تنگی نفس غیرعادی یا شدید
- سرگیجه، احساس نزدیک‌بودن به غش یا غش
- تپش قلب شدید یا نامنظم همراه با احساس ناخوشی
- ضعف شدید، تعریق سرد یا تهوع غیرمعمول
در صورت درد قفسه سینه مشکوک به مشکل قلبی، تنگی نفس شدید، غش یا علائم سکته قلبی، فوراً با اورژانس تماس بگیرید و منتظر برطرف‌شدن علائم نمانید. همچنین به هیچ وجه بیمار را وادار به ادامه فعالیت نکنید. اگر هم علائم خفیف‌تر شده یا با استراحت برطرف شد، پیش از شروع مجدد تمرین با تیم درمان مشورت کنید.
نقش خانواده در شروع فعالیت بیمار بعد از سکته مغزی
حمایت خانواده در دوره بهبودی اهمیت زیادی دارد، به‌ویژه زمانی که بیمار از فعالیت می‌ترسد یا برعکس، تلاش می‌کند زودتر از توان خود به کارهای سابق بازگردد. در چنین شرایطی، بهتر است خانواده:
- محدودیت‌های اعلام‌شده توسط پزشک را بداند؛
- محیط خانه را از موانع زمین‌خوردن ایمن کند؛
- به بیمار برای افزایش تدریجی استقلال کمک کند؛
- از انجام تمرین‌های پیشنهادشده توسط افراد غیرمتخصص جلوگیری کند؛
- هر گونه تغییر در علائم یا کاهش تحمل فعالیت را به تیم درمان گزارش دهد؛
- در پیگیری ویزیت‌های پزشکی و برنامه بازتوانی همکاری کند.
ترس، اضطراب و کاهش اعتمادبه‌نفس بعد از سکته قلبی ممکن است رخ دهد. در صورت نیاز، مشورت از طریق ویزیت آنلاین متخصص قلب و دریافت حمایت روان‌شناختی نیز می‌تواند بخشی از مراقبت بیمار باشد.
طول مدت بازتوانی قلب و تعداد جلسات فیزیوتراپی
مدت بازتوانی پس از سکته قلبی برای همه بیماران یکسان نیست. بعضی افراد طی چند هفته پیشرفت قابل‌توجهی در انجام فعالیت‌های روزمره تجربه می‌کنند؛ درحالیکه افراد دارای آسیب قلبی بیشتر یا بیماری‌های همراه ممکن است به دوره طولانی‌تری از مراقبت و توانبخشی نیاز داشته باشند.
در برنامه‌های بازتوانی قلبی، پیشرفت بیمار معمولاً بر اساس تحمل فعالیت، علائم، توانایی انجام کارهای روزانه و ارزیابی‌های پزشکی بررسی می‌شود. تعداد جلسات فیزیوتراپی در منزل نیز به محدودیت‌های جسمی بیمار، اهداف درمان و نظر متخصص بستگی دارد. باید در نظر داشت که هدف بازتوانی صرفاً افزایش تعداد تمرین‌ها نیست؛ بلکه کمک به بازگشت ایمن و پایدار بیمار به فعالیت‌های زندگی است.
بازگشت ایمن به فعالیت بعد از سکته قلبی
فعالیت بعد از سکته قلبی باید تدریجی، متناسب با وضعیت بیمار و طبق راهنمایی تیم درمان باشد. در بعضی بیماران، حرکت‌های بسیار سبک از دوران بستری آغاز می‌شود؛ اما زمان بازگشت به ورزش، کار و فعالیت‌های روزانه برای همه یکسان نیست.
بازتوانی قلبی نقش مهمی در بازیابی توان جسمی و کاهش خطر مشکلات قلبی آینده دارد. در بیمارانی که با ضعف عضلانی یا محدودیت حرکتی روبه‌رو هستند، فیزیوتراپی در منزل نیز ممکن است با تأیید پزشک بخشی از روند بهبودی باشد.
اگر یکی از اعضای خانواده شما پس از سکته قلبی به خدمات درمانی در منزل نیاز دارد، برای بررسی شرایط بیمار، دریافت مشاوره درباره خدمات قابل ارائه و ثبت درخواست در تهران و کرج با همراه‌طب تماس بگیرید.
سؤالات متداول
۱. چند روز بعد از سکته قلبی می‌توان راه رفت؟
در سکته قلبی بدون عارضه، راه رفتن کوتاه و تحت نظارت ممکن است از ۲۴ تا ۴۸ ساعت نخست بستری آغاز شود. بااین‌حال، شروع پیاده‌روی مستقل در منزل باید مطابق دستور پزشک باشد.
۲. آیا یک هفته بعد از سکته قلبی می‌توان ورزش کرد؟
بعضی بیماران پایدار ممکن است در هفته اول پس از ترخیص فعالیت سبک داشته باشند. ورزش منظم یا شدید بدون ارزیابی و تأیید متخصص قلب توصیه نمی‌شود.
۳. آیا بالا رفتن از پله بعد از سکته قلبی خطرناک است؟
بالا رفتن از پله برای همه بیماران ممنوع نیست؛ اما می‌تواند فشار بیشتری نسبت به پیاده‌روی آرام ایجاد کند. مجازبودن آن به وضعیت قلب و توان جسمانی بیمار بستگی دارد.
۴. آیا استنت‌گذاری باعث می‌شود زودتر بتوان ورزش کرد؟
درمان موفق با استنت ممکن است به بهبود خون‌رسانی کمک کند، اما به‌تنهایی مجوز شروع ورزش سنگین نیست. شدت آسیب قلب، علائم و وضعیت بیمار باید بررسی شوند.
۵. چه ورزش‌هایی بعد از سکته قلبی مناسب هستند؟
پیاده‌روی و بعضی تمرین‌های هوازی یا قدرتی کنترل‌شده ممکن است در برنامه بازتوانی قرار بگیرند. نوع، مدت و شدت تمرین باید متناسب با شرایط بیمار تجویز شود.
۶. آیا بعد از سکته قلبی می‌توان تردمیل استفاده کرد؟
استفاده از تردمیل ممکن است بخشی از برنامه بازتوانی تخصصی باشد، اما شروع خودسرانه آن در منزل توصیه نمی‌شود. ابتدا باید وضعیت قلب و شدت مجاز فعالیت مشخص شود.
۷. آیا فیزیوتراپی در منزل جایگزین بازتوانی قلبی است؟
خیر. فیزیوتراپی عمومی در منزل می‌تواند برای مشکلات حرکتی و ضعف عضلانی مفید باشد، اما جایگزین برنامه کامل بازتوانی قلبی تحت نظارت پزشکی نیست.
۸. اگر بیمار هنگام راه رفتن تنگی نفس بگیرد چه باید کرد؟
فعالیت باید متوقف شود. تنگی نفس شدید، ناگهانی یا همراه با درد قفسه سینه و علائم خطر نیازمند تماس فوری با اورژانس ۱۱۵ است. سایر علائم غیرعادی نیز باید پیش از ادامه تمرین توسط تیم درمان بررسی شوند.
۹. آیا سالمندان بعد از سکته قلبی می‌توانند فیزیوتراپی کنند؟
بله، در صورت تأیید پزشک و مناسب‌بودن وضعیت بیمار، فیزیوتراپی حرکتی ممکن است برای رفع ضعف، اختلال تعادل یا محدودیت عملکردی مفید باشد. برنامه باید متناسب با سن، وضعیت قلب و بیماری‌های همراه تنظیم شود.
۱۰. چگونه خدمات فیزیوتراپی در منزل بعد از سکته قلبی دریافت کنیم؟
پس از دریافت دستور پزشک، می‌توانید با همراه‌طب تماس بگیرید و وضعیت بیمار را توضیح دهید. کارشناسان مجموعه درخواست را بررسی می‌کنند تا امکان ارائه خدمت مناسب در منزل مشخص شود.
منابع