فرمی را که در ابتدای صفحه قرار دارد، تکمیل کنید.
منتظر تماس همکاران ما بمانید تا زمان مراجعه را با شما هماهنگ کنند.
پیش از اعزام متخصص، هزینه تقریبی به اطلاعتان خواهد رسید.
همکار متخصص ما در زمان مشخص‌شده، به آدرستان مراجعه خواهد کرد.
برای هماهنگی خدمت یا دریافت راهنمایی، همین حالا تماس بگیرید یا فرم را تکمیل کنید.
برای اطلاع از تعرفۀ جدید 1405 و قیمت فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه در منزل، جدول زیر را بررسی کنید.
| نوع خدمت فیزیوتراپی سیار تهران | هزینه فیزیوتراپی سیار تهران |
|---|---|
| ویزیت پزشک فیزیوتراپی در منزل | 1 میلیون و 750 هزار تومان |
| خدمات پرستاری (سرم، پانسمان، تزریقات، سوند، چک قند خون و...) | طبق تعرفه وزارت بهداشت |
| هزینه تزریق سرم | 970 هزار تومان |
| هزینه هر تزریق داخل سرم | 95 هزار تومان |
| هزینه تزریق آنتی‌بیوتیک داخل سرم | 250 هزار تومان |
| هزینه تزریق آمپول پودری داخل سرم | 200 هزار تومان |
| هزینه تزریق عضلانی | 330 هزار تومان |
| هر ساعت اقامت پزشک متخصص در منزل | 450 هزار تومان |
| هزینه تجهیزات و اقلام مصرفی خدمات پرستاری (تزریقات، بخیه، پانسمان و...) | طبق تعرفه مصوب داروخانه‌های سراسر کشور در سال ۱۴۰۵ |
| شارژ کیف پول بیمار در درخواست مجدد خدمات پزشکی یا پرستاری | ۱۰٪ مبلغ خدمت |
| قبض رسمی مرکز همراه طب برای بیمه تکمیلی | جهت دریافت هزینه‌های قابل پرداخت از بیمه تکمیلی |
| تجویز دارو | ✅ رایگان |
| نسخه‌نویسی | ✅ رایگان |
| ارجاع به پزشک متخصص | ✅ رایگان |
| مشاوره تا یک هفته بعد از ویزیت در منزل | ✅ رایگان |
| ایاب‌وذهاب پزشک داخل مناطق ۲۲گانه تهران | ✅ رایگان |
| ایاب‌وذهاب پزشک خارج از مناطق ۲۲گانه تهران | طبق تعرفه تاکسی اینترنتی اسنپ یا تپسی در سال ۱۴۰۵ |
| صدور گواهی پزشکی | ✅ رایگان |
| چک فشار خون و اکسیژن بیمار | ✅ رایگان |
فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه در منزل به بیمار کمک می‌کند تا با رعایت توصیه‌های جراح، به‌تدریج حرکت شانه و توانایی استفاده از دست خود را به دست بیاورد. اگر بعد از عمل، رفت‌وآمد به کلینیک برایتان دشوار است، می‌توانید از خدمات فیزیوتراپی در منزل استفاده کنید.
اگر رفت‌وآمد به کلینیک برایتان دشوار است، می‌توانید امکان دریافت فیزیوتراپی در منزل را بررسی کنید. همراه‌طب در تهران و کرج امکان ثبت درخواست و هماهنگی این خدمت را فراهم کرده است. در دوران نقاهت، فقط کاهش درد اهمیت ندارد. شانه باید فرصت کافی برای ترمیم داشته باشد و از وارد شدن فشار زودهنگام به بافت‌های جراحی‌شده جلوگیری شود. به همین دلیل، انتخاب تمرین‌ها و زمان شروع آن‌ها باید با توجه به نوع جراحی و دستور جراح انجام شود.
فیزیوتراپیست با بررسی شرایط بیمار مشخص می‌کند چه حرکت‌هایی مجاز هستند، کدام فعالیت‌ها باید محدود شوند و چطور می‌توان کارهای روزمره را با فشار کمتری انجام داد.
برای بررسی امکان دریافت این خدمت، می‌توانید با پشتیبانی ۲۴ ساعته همراه‌طب تماس بگیرید و اطلاعات مربوط به جراحی و وضعیت فعلی بیمار را اعلام کنید.
فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه با توجه به نوع عمل و وضعیت بیمار انجام می‌شود. هدف این است که شانه در طول دوران نقاهت به‌درستی محافظت شود و بیمار بتواند به‌تدریج حرکت و عملکرد دست خود را بهبود دهد.
خدمات مورد نیاز هر بیمار ممکن است با بیمار دیگر متفاوت باشد.
| موضوع | توضیحات |
|---|---|
| نوع خدمت | فیزیوتراپی و توان‌بخشی شانه پس از جراحی در منزل |
| افراد مناسب | بیمارانی که پس از ترمیم تاندون، آرتروسکوپی، تثبیت شانه، جراحی شکستگی یا تعویض مفصل به توان‌بخشی نیاز دارند و شرایط دریافت خدمت در منزل را دارند |
| هدف اصلی | محافظت از محل جراحی، بهبود تدریجی حرکت شانه و بازگشت به فعالیت‌های روزمره |
| زمان شروع | بر اساس نوع جراحی و دستور جراح |
| روش‌های درمانی | آموزش مراقبت‌های حرکتی، تمرین‌درمانی، حرکت‌درمانی کنترل‌شده و استفاده از روش‌های کمکی در صورت نیاز |
| تعداد جلسات | بر اساس وضعیت بیمار، ارزیابی فیزیوتراپیست و برنامه درمانی |
| محل ارائه خدمت | منزل بیمار در محدوده تحت پوشش تهران و کرج |
| هزینه | قابل استعلام پس از بررسی نوع خدمت و شرایط بیمار |
| نحوه درخواست | تماس با همراه‌طب و هماهنگی برای ارزیابی و دریافت خدمت |
نکته مهم: فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه با فیزیوتراپی برای دردهای معمول شانه تفاوت دارد. بعد از عمل، بعضی حرکت‌هایی که در شرایط عادی مفید هستند، ممکن است به بافت‌های در حال ترمیم فشار وارد کنند. به همین دلیل، تمرین‌ها باید متناسب با نوع جراحی و محدودیت‌های بیمار انتخاب شوند.
فیزیوتراپی در منزل می‌تواند برای بیمارانی مناسب باشد که پس از جراحی به توان‌بخشی نیاز دارند و رفت‌وآمد به کلینیک برایشان دشوار است. البته پیش از شروع درمان، باید وضعیت بیمار و امکان ارائه ایمن خدمات در منزل بررسی شود.
روتاتور کاف مجموعه‌ای از عضلات و تاندون‌های اطراف شانه است که به حرکت و ثابت ماندن مفصل کمک می‌کند. بعد از جراحی پارگی این تاندون‌ها، بافت ترمیم‌شده به زمان نیاز دارد تا بهبود پیدا کند. به همین دلیل، در هفته‌های ابتدایی ممکن است بعضی حرکت‌ها محدود باشند و بیمار نتواند مانند گذشته از دست خود استفاده کند.
در این دوره، فیزیوتراپیست می‌تواند نحوه محافظت از شانه، استفاده صحیح از آویز دست و حرکت‌های مجاز را به بیمار آموزش دهد. با پیشرفت روند ترمیم و اجازه جراح، تمرین‌ها به‌تدریج تغییر می‌کنند.
بعد از ترمیم روتاتور کاف، بیشتر حرکت دادن شانه لزوماً به معنای بهبود سریع‌تر نیست. رعایت محدودیت‌ها و انجام تمرین‌ها در زمان مناسب، اهمیت زیادی دارد.
آرتروسکوپی روشی برای جراحی مفصل است که در آن از دوربین و ابزارهای مخصوص استفاده می‌شود. بااین‌حال، همه جراحی‌های آرتروسکوپی شانه یکسان نیستند. ممکن است در یک بیمار فقط بافت‌های آسیب‌دیده پاک‌سازی شوند، اما در بیمار دیگر ترمیم تاندون یا تثبیت مفصل انجام شود.
به همین دلیل، آرتروسکوپی بودن عمل به این معنا نیست که بیمار می‌تواند بلافاصله شانه را حرکت دهد یا به جلسات کمتری نیاز دارد. زمان شروع تمرین‌ها به نوع جراحی و دستور پزشک بستگی دارد.
برای آشنایی با توصیه‌های عمومی پس از ترخیص، می‌توانید دستورالعمل‌های ترخیص پس از آرتروسکوپی شانه را در کتابخانه سلامت کهنه‌سربازان آمریکا مطالعه کنید.
بعضی بیماران برای درمان دررفتگی‌های مکرر یا ناپایداری شانه جراحی می‌شوند. پس از این عمل‌ها، باید از ساختارهایی که جراح برای ثابت نگه داشتن مفصل ترمیم کرده است، به‌خوبی محافظت شود. در مراحل اولیه، ممکن است حرکت‌هایی مانند چرخاندن بازو یا بردن آن به سمت عقب محدود باشند. میزان این محدودیت‌ها به نوع جراحی، از جمله ترمیم بانکارت یا جراحی لاتارژه، و دستور جراح بستگی دارد.
فیزیوتراپیست با در نظر گرفتن این محدودیت‌ها، تمرین‌های مجاز را انتخاب می‌کند و به بیمار کمک می‌کند بدون وارد کردن فشار نامناسب، روند بهبودی را ادامه دهد.
بعد از تعویض مفصل شانه، بیمار برای استفاده ایمن از مفصل جدید و بازیابی تدریجی حرکت و قدرت عضلات به توان‌بخشی نیاز دارد. برنامه فیزیوتراپی در تعویض مفصل معمولی و تعویض مفصل معکوس یکسان نیست. بنابراین، تمرین‌های مناسب برای یک بیمار ممکن است برای بیمار دیگری مناسب نباشند.
در این شرایط، نوع عمل، وضعیت عضلات و محدودیت‌های جراح باید پیش از انتخاب تمرین‌ها بررسی شوند.
بعضی شکستگی‌های شانه یا استخوان بازو به جراحی نیاز دارند. در این بیماران، برنامه فیزیوتراپی باید با توجه به وضعیت جوش خوردن استخوان و پایداری محل جراحی تنظیم شود. شروع زودهنگام تمرین‌های مقاومتی یا وارد کردن فشار بیش از حد، پیش از آنکه پزشک اجازه دهد، ممکن است به روند ترمیم آسیب برساند. به همین دلیل، افزایش تدریجی حرکت و فشار باید طبق برنامه درمانی انجام شود.
زمان شروع فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه برای همه بیماران یکسان نیست. نوع عمل، وضعیت بافت‌های ترمیم‌شده و دستور جراح مشخص می‌کنند که بیمار از چه زمانی می‌تواند حرکت‌درمانی را شروع کند.
در بعضی موارد، آموزش مراقبت‌های اولیه از روزهای نزدیک به ترخیص آغاز می‌شود؛ اما ممکن است حرکت فعال شانه تا چند هفته مجاز نباشد. برای مثال، پس از برخی جراحی‌های روتاتور کاف، بیمار باید برای مدتی از آویز دست استفاده کند و حرکت شانه را محدود نگه دارد. در بعضی جراحی‌های دیگر، ممکن است حرکت‌های کنترل‌شده زودتر شروع شوند.
برای درک بهتر روند درمان، باید بین سه مرحله تفاوت قائل شد:
ارزیابی و آموزش اولیه: بررسی وضعیت بیمار، آموزش مراقبت از شانه و مشخص کردن فعالیت‌های مجاز.
شروع حرکت‌درمانی: انجام حرکت‌هایی که جراح اجازه داده است.
شروع تقویت عضلات: افزایش تدریجی فعالیت عضلات و استفاده از مقاومت، زمانی که شرایط ترمیم اجازه دهد.
این مراحل لزوماً هم‌زمان شروع نمی‌شوند. اگر بیمار از بیمارستان مرخص شده، اما درباره زمان شروع حرکت شانه یا تمرین‌های مجاز دستور روشنی ندارد، بهتر است پیش از انجام تمرین‌ها با جراح یا تیم درمان هماهنگ کند.
توان‌بخشی شانه معمولاً در چند مرحله انجام می‌شود. زمان عبور از هر مرحله به وضعیت بیمار و روند ترمیم بستگی دارد؛ بنابراین، نمی‌توان برای همه بیماران یک برنامه زمانی ثابت در نظر گرفت.
در روزها و هفته‌های ابتدایی، مهم‌ترین کار محافظت از بافت‌های ترمیم‌شده و جلوگیری از وارد شدن فشار نامناسب به شانه است. بسته به نوع جراحی و دستور جراح، ممکن است بیمار به استفاده از آویز دست یا اسلینگ، یادگیری وضعیت مناسب قرارگیری بازو و انجام حرکت‌های مجاز دست و آرنج نیاز داشته باشد.
فیزیوتراپیست در این مرحله باید محدودیت‌های بیمار را به‌خوبی بشناسد و از انجام حرکت‌های ممنوع خودداری کند. در بعضی شرایط، استفاده از سرما برای کاهش درد و تورم نیز ممکن است مفید باشد؛ البته باید به وضعیت زخم، محافظت از پوست و توصیه‌های تیم درمان توجه کرد.
پس از آنکه جراح اجازه دهد، تمرین‌ها می‌توانند با هدف بهبود تدریجی حرکت شانه ادامه پیدا کنند. بسته به شرایط بیمار، ممکن است از سه نوع حرکت استفاده شود:
حرکت غیرفعال: شانه با کمک فیزیوتراپیست یا وسیله مجاز حرکت داده می‌شود و بیمار برای انجام حرکت، عضلات شانه را به‌طور فعال به کار نمی‌گیرد.
حرکت فعال کمکی: بیمار با کمک درمانگر یا روش تعیین‌شده، در انجام حرکت مشارکت می‌کند.
حرکت فعال: بیمار با استفاده از عضلات خودش، حرکت مجاز را انجام می‌دهد.
زمان شروع هرکدام از این تمرین‌ها به نوع جراحی و روند بهبودی بستگی دارد. ممکن است یک حرکت برای بیماری مجاز باشد، اما برای بیمار دیگری هنوز زود باشد.
وقتی روند ترمیم به اندازه کافی پیشرفت کند و شرایط بیمار اجازه دهد، تمرین‌ها به‌تدریج برای تقویت عضلات و کنترل بهتر حرکت شانه تغییر می‌کنند.
در این مرحله، ممکن است عضلات روتاتور کاف، عضلات اطراف کتف و دیگر عضلات مؤثر در حرکت دست تقویت شوند. نوع تمرین و میزان مقاومت باید با وضعیت بیمار و محدودیت‌های جراحی هماهنگ باشد. شروع زودهنگام تمرین‌های مقاومتی پس از جراحی شانه می‌تواند برای بعضی بیماران خطرناک باشد. بنابراین، نباید بدون تأیید فیزیوتراپیست یا پزشک، شدت تمرین‌ها را افزایش داد.
در مراحل بعدی، تمرین‌ها بیشتر به کارهایی مربوط می‌شوند که بیمار در زندگی روزمره به آن‌ها نیاز دارد؛ مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن، انجام کارهای سبک خانه و بازگشت تدریجی به فعالیت‌های شغلی. البته بازگشت به ورزش، بلند کردن اجسام سنگین یا فعالیت‌هایی که به بالا بردن مکرر دست نیاز دارند، ممکن است به زمان و ارزیابی بیشتری احتیاج داشته باشد.
هدف این است که بیمار بتواند فعالیت‌های روزمره را با ایمنی بیشتر و متناسب با توانایی خود انجام دهد.
در اولین جلسه، فیزیوتراپیست ابتدا وضعیت بیمار و اطلاعات مربوط به جراحی را بررسی می‌کند. انتخاب تمرین‌ها باید بعد از مشخص شدن محدودیت‌های پزشکی و شرایط فعلی بیمار انجام شود.
در این ارزیابی، موارد زیر اهمیت دارند:
۱. اطلاعات جراحی: تاریخ عمل، نوع جراحی، گزارش عمل و دستورهای جراح.
۲. وضعیت عمومی بیمار: بیماری‌های زمینه‌ای و مشکلاتی که ممکن است بر روند توان‌بخشی اثر بگذارند.
۳. درد و تورم: محل درد، شدت آن، تغییرات علائم و ارتباط آن‌ها با حرکت یا استراحت.
۴. وضعیت زخم: بررسی علائم هشدار احتمالی. تشخیص و درمان عوارض زخم بر عهده پزشک است.
۵. حرکت و عملکرد دست: بررسی حرکت‌های مجاز، وضعیت دست و میزان کمک مورد نیاز برای انجام کارهای روزمره.
۶. نحوه استفاده از آویز دست: بررسی اینکه بیمار آویز را مطابق دستور جراح استفاده می‌کند یا خیر.
۷. شرایط منزل: بررسی فضای مناسب برای تمرین، ایمنی محیط و نیاز بیمار به کمک اعضای خانواده.
بعد از این بررسی‌ها، فیزیوتراپیست می‌تواند درباره اهداف درمان، تمرین‌های مناسب و نحوه پیگیری پیشرفت بیمار تصمیم بگیرد. لازم نیست پیش از اولین جلسه بدانید به چند جلسه فیزیوتراپی یا چه دستگاه‌هایی نیاز دارید. این موارد پس از بررسی شرایط بیمار مشخص می‌شوند.
تمرین‌های بعد از جراحی شانه باید با توجه به نوع عمل و مرحله بهبودی انتخاب شوند. یک برنامه تمرینی ثابت برای همه بیماران مناسب نیست. بسته به شرایط بیمار، ممکن است تمرین‌هایی برای حرکت انگشتان، مچ و آرنج، کنترل وضعیت کتف یا حرکت غیرفعال شانه در نظر گرفته شوند. در مراحل بعدی و با اجازه جراح، تمرین‌های فعال و تقویتی نیز به برنامه اضافه می‌شوند.
تمرین پاندولی هم ممکن است برای بعضی بیماران مناسب باشد؛ اما زمان شروع و نحوه انجام آن باید مشخص شده باشد. از انجام خودسرانه تمرین‌هایی مانند بالا بردن بازو، بردن دست به پشت بدن، استفاده از کش ورزشی، آویزان شدن از میله یا بلند کردن وزنه خودداری کنید. این حرکت‌ها ممکن است در بعضی مراحل توان‌بخشی مجاز نباشند.
در بسیاری از برنامه‌های فیزیوتراپی، انجام تمرین‌های آموزش‌داده‌شده در فاصله بین جلسات اهمیت دارد. بااین‌حال، تعداد تکرارها، دفعات تمرین و دامنه مجاز حرکت باید توسط فیزیوتراپیست مشخص شوند. اگر دردتان کمتر شده است، به این معنا نیست که می‌توانید تمرین‌ها را سخت‌تر کنید یا حرکت‌های جدیدی به برنامه اضافه کنید.
اگر تمرینی باعث درد شدید، افزایش واضح تورم یا علائم غیرمعمول شد، آن را متوقف کنید و موضوع را با پزشک یا فیزیوتراپیست در میان بگذارید.
مدت استفاده از آویز دست به نوع جراحی و دستور جراح بستگی دارد. بعضی بیماران پس از ترمیم تاندون باید چند هفته از شانه خود محافظت کنند؛ اما این مدت در همه جراحی‌ها یکسان نیست. آویز دست به ثابت نگه داشتن بازو و محافظت از شانه کمک می‌کند. در بعضی موارد، استفاده از آن هنگام استراحت یا خواب نیز ضروری است.
برای استفاده صحیح از آویز دست، این نکات را در نظر داشته باشید:
آویز را زودتر از زمان تعیین‌شده کنار نگذارید.
برای استحمام یا لباس پوشیدن، روش مجاز خارج کردن دست از آویز را از تیم درمان بپرسید.
اگر آویز باعث فشار غیرعادی، بی‌حسی جدید یا تغییر رنگ دست می‌شود، موضوع را پیگیری کنید.
بدون اجازه پزشک، از دست جراحی‌شده برای بلند کردن اجسام استفاده نکنید.
کم شدن درد به‌تنهایی به این معنا نیست که دیگر به آویز دست نیاز ندارید. برای کنار گذاشتن آن، باید دستور جراح را رعایت کنید.
رعایت چند نکته ساده در خانه می‌تواند به بیمار کمک کند دوران نقاهت را راحت‌تر و ایمن‌تر بگذراند.
وضعیت مناسب خواب به نوع جراحی و توصیه پزشک بستگی دارد. بعضی بیماران با قرار دادن بالش زیر بازو یا استراحت در حالت نیمه‌نشسته احساس راحتی بیشتری دارند. مهم است که دست جراحی‌شده در وضعیتی قرار نگیرد که شانه ناخواسته کشیده شود یا تحت فشار قرار بگیرد.
لباس‌های گشاد و جلو باز معمولاً پوشیدن و درآوردن راحت‌تری دارند. اگر بیمار به کمک خانواده نیاز دارد، بهتر است هنگام تعویض لباس از کشیدن یا چرخاندن بازو خودداری شود. روش لباس پوشیدن باید با محدودیت‌های حرکتی بیمار هماهنگ باشد. اگر برای این کار به کمک نیاز دارید، از فیزیوتراپیست بخواهید روش مناسب را به شما آموزش دهد.
زمان مجاز برای خیس شدن زخم و نحوه مراقبت از پانسمان را جراح مشخص می‌کند. تا زمانی که اجازه داده نشده است، نباید زخم را برخلاف دستور پزشک خیس کرد. فیزیوتراپی جایگزین مراقبت پزشکی از زخم، تعویض پانسمان یا بررسی علائم عفونت نیست. اگر درباره وضعیت زخم نگرانی دارید، باید آن را با پزشک در میان بگذارید.
برای شروع دوباره رانندگی، فقط بهتر شدن حرکت شانه کافی نیست. بیمار باید بتواند خودرو را با ایمنی کنترل کند و محدودیت‌های پزشکی و اثر داروهای مصرفی نیز در نظر گرفته شوند. انجام کارهای خانه، حمل خرید و بلند کردن اجسام هم باید با توجه به مرحله توان‌بخشی و اجازه پزشک انجام شود.
فیزیوتراپی در منزل برای همه بیماران پس از جراحی انتخاب مناسبی نیست. در بعضی شرایط، ابتدا باید وضعیت بیمار توسط پزشک بررسی شود یا درمان در محیطی با امکانات تخصصی انجام بگیرد. اگر وضعیت عمومی بیمار ناپایدار باشد، احتمال بروز عارضه جراحی وجود داشته باشد یا انجام ایمن ارزیابی و درمان در منزل امکان‌پذیر نباشد، شروع فیزیوتراپی باید تا مشخص شدن شرایط پزشکی به تعویق بیفتد.
همچنین ممکن است بعضی بیماران به تجهیزات یا مراقبت‌هایی نیاز داشته باشند که در منزل در دسترس نیستند.
درمان در منزل نباید باعث تأخیر در تشخیص عوارض احتمالی پس از جراحی شود.
اگر هرکدام از علائم زیر را مشاهده کردید، تمرین را متوقف کنید و برای ارزیابی فوری پزشکی اقدام کنید:
تب، لرز، قرمزی یا گرمای رو به افزایش اطراف زخم و ترشحات چرکی یا بدبو.
درد شدید یا افزایشی که با روند قبلی بهبودی تفاوت دارد.
تورم جدید و قابل‌توجه در بازو یا دست.
بی‌حسی یا ضعف جدید و تغییر محسوس حس انگشتان.
سرد شدن غیرعادی دست یا تغییر رنگ آن به کبودی یا رنگ‌پریدگی شدید.
کاهش ناگهانی توان حرکت پس از زمین خوردن یا وارد شدن ضربه.
درد ناگهانی قفسه سینه، تنگی نفس شدید، غش یا سرفه خونی از علائم اورژانسی هستند. در این شرایط، در ایران با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و منتظر دریافت فیزیوتراپی نمانید.
انتخاب بین فیزیوتراپی در منزل و کلینیک به وضعیت بیمار، نوع جراحی، امکانات مورد نیاز و نظر تیم درمان بستگی دارد. هر دو روش می‌توانند برای بیماران مناسب باشند؛ به شرط آنکه خدمات متناسب با شرایط آن‌ها ارائه شود.
| معیار | فیزیوتراپی در منزل | فیزیوتراپی در کلینیک |
|---|---|---|
| رفت‌وآمد | بیمار نیازی به مراجعه حضوری ندارد | بیمار باید به مرکز درمانی مراجعه کند |
| بررسی فعالیت‌های روزمره | امکان بررسی شرایط واقعی زندگی بیمار وجود دارد | ارزیابی در محیط درمانی انجام می‌شود |
| تجهیزات | استفاده از تجهیزات قابل حمل و امکانات قابل هماهنگی | ممکن است تجهیزات تخصصی بیشتری در دسترس باشد |
| تناسب با دوران ابتدایی نقاهت | برای بیماران واجد شرایط می‌تواند مناسب باشد | با توجه به وضعیت بیمار و نیازهای درمانی انتخاب می‌شود |
| انتخاب روش درمان | به ایمنی بیمار و شرایط پزشکی بستگی دارد | به نیاز بیمار به امکانات و نظارت تخصصی بستگی دارد |
یکی از مزایای فیزیوتراپی در منزل این است که بیمار می‌تواند انجام بعضی فعالیت‌های روزمره را در محیط واقعی زندگی خود تمرین کند. همچنین رفت‌وآمد به کلینیک برای افرادی که پس از جراحی محدودیت حرکتی دارند، ممکن است دشوار باشد. بااین‌حال، فیزیوتراپی در منزل همیشه بهتر از درمان در کلینیک نیست. کیفیت درمان، انتخاب تمرین‌های مناسب، آموزش صحیح و پیگیری وضعیت بیمار اهمیت بیشتری دارند.
مدت توان‌بخشی پس از جراحی شانه به نوع عمل و شرایط بیمار بستگی دارد. بعضی بیماران طی چند هفته پیشرفت قابل‌توجهی دارند، اما در برخی جراحی‌ها بازیابی عملکرد شانه چند ماه طول می‌کشد و ممکن است بیشتر هم زمان ببرد. نوع جراحی، شدت آسیب، وضعیت ترمیم بافت‌ها، سن، سلامت عمومی و هدف‌های بیمار از عوامل مؤثر بر مدت درمان هستند.
برای مثال، بازگشت به کارهای سبک روزمره با بازگشت به ورزش‌های پرتابی یا فعالیت‌های سنگین یکسان نیست. هرکدام از این فعالیت‌ها ممکن است به سطح متفاوتی از حرکت، قدرت و کنترل شانه نیاز داشته باشند.
تعداد جلسات بر اساس وضعیت بیمار، دستور پزشک و میزان نیاز به آموزش و نظارت مشخص می‌شود. بعضی بیماران به جلسات منظم‌تری نیاز دارند؛ درحالی‌که برای برخی دیگر، پس از آموزش تمرین‌ها و اطمینان از انجام صحیح آن‌ها، بخشی از برنامه در منزل پیگیری می‌شود. هدف این است که تعداد جلسات با نیاز واقعی بیمار هماهنگ باشد، نه اینکه برای همه افراد یک تعداد ثابت در نظر گرفته شود.
پیشرفت فیزیوتراپی فقط با میزان بالا رفتن دست مشخص نمی‌شود. ممکن است بیمار در انجام کارهای روزمره بهتر شده باشد، اما هنوز اجازه حرکت کامل یا بلند کردن اجسام سنگین را نداشته باشد.
برای بررسی روند بهبودی، می‌توان موارد زیر را در نظر گرفت:
کاهش درد و تورم یا بهتر شدن روند آن‌ها.
افزایش دامنه حرکت در محدوده مجاز.
توانایی بیشتر برای انجام کارهای روزمره.
کنترل بهتر حرکات شانه و کتف.
تحمل بهتر تمرین‌های تجویزشده.
رسیدن به هدف‌های تعیین‌شده برای هر مرحله از درمان.
تصمیم برای افزایش شدت تمرین‌ها یا ورود به مرحله بعدی باید بر اساس ارزیابی تخصصی انجام شود، نه فقط احساس بهتر شدن بیمار.
هزینه فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه در منزل برای همه بیماران یکسان نیست. نوع جراحی، نیازهای درمانی و شرایط ارائه خدمت می‌توانند بر هزینه نهایی تأثیر بگذارند.
مهم‌ترین عوامل مؤثر بر هزینه عبارت‌اند از:
نوع جراحی و نیازهای درمانی: نیازهای بیمار پس از یک آرتروسکوپی ساده ممکن است با نیازهای فردی که ترمیم گسترده تاندون یا تعویض مفصل داشته است، متفاوت باشد.
نوع و مدت جلسه: ارزیابی اولیه، آموزش تمرین‌ها و سایر اقدامات تخصصی ممکن است به زمان و برنامه متفاوتی نیاز داشته باشند.
تعداد جلسات: تعداد جلسات بر اساس برنامه درمانی و میزان پیشرفت بیمار مشخص می‌شود.
تجهیزات مورد نیاز: اگر استفاده از روش کمکی یا تجهیزات خاص لازم باشد، امکان تأمین آن‌ها و هزینه مربوط باید بررسی شود.
محل ارائه خدمت: نشانی بیمار و شرایط هماهنگی مراجعه ممکن است بر هزینه نهایی اثر بگذارد.
برای اطلاع از هزینه، هنگام تماس با همراه‌طب، نوع جراحی، زمان سپری‌شده از عمل، وضعیت بیمار و محدوده سکونت را اعلام کنید تا امکان ارائه خدمت و برآورد هزینه بررسی شود.
اینکه بیمه تمام یا بخشی از هزینه فیزیوتراپی در منزل را پرداخت کند، به نوع بیمه، قرارداد، سقف تعهدات و مدارک مورد نیاز بستگی دارد. پیش از ثبت درخواست، از شرکت بیمه خود درباره پوشش فیزیوتراپی در منزل، نیاز به نسخه پزشک و مدارک قابل قبول سؤال کنید. همچنین می‌توانید شرایط ارائه صورتحساب و مدارک خدمت را از پشتیبانی همراه‌طب بپرسید.
برای درخواست فیزیوتراپی در منزل، لازم نیست از قبل تعداد جلسات یا تمرین‌های مورد نیاز را مشخص کرده باشید. کافی است اطلاعات مربوط به جراحی و وضعیت فعلی بیمار را اعلام کنید تا امکان ارائه خدمت بررسی شود.
مرحله اول؛ ثبت درخواست
از طریق تماس با همراه‌طب یا مسیر ثبت درخواست در سایت، نیاز خود به فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه را اعلام کنید.
مرحله دوم؛ بررسی شرایط بیمار
نوع جراحی، زمان انجام عمل، وضعیت فعلی بیمار و محدودیت‌های اعلام‌شده از سوی پزشک بررسی می‌شوند. ممکن است برای تصمیم‌گیری دقیق‌تر، به اطلاعات یا مدارک بیشتری نیاز باشد.
مرحله سوم؛ هماهنگی مراجعه
اگر امکان ارائه فیزیوتراپی در منزل وجود داشته باشد، درباره زمان مراجعه، نشانی و هزینه خدمت هماهنگی انجام می‌شود.
مرحله چهارم؛ ارائه فیزیوتراپی
فیزیوتراپیست پس از ارزیابی بیمار، اقدامات مناسب را با توجه به نوع جراحی و محدودیت‌های حرکتی انجام می‌دهد. شروع یا ادامه درمان به مناسب بودن شرایط بیمار بستگی دارد.
مرحله پنجم؛ پیگیری و هماهنگی جلسات بعدی
برای پیگیری درخواست یا هماهنگی جلسات بعدی می‌توانید با پشتیبانی همراه‌طب در ارتباط باشید.
بهتر است مدارک زیر را در دسترس داشته باشید:
خلاصه پرونده یا گزارش جراحی شانه.
نسخه فیزیوتراپی و دستورهای جراح، در صورت وجود.
برگه ترخیص و توضیحات مربوط به محدودیت‌های حرکتی.
نتایج تصویربرداری‌های مرتبط، در صورت نیاز.
اطلاعات بیماری‌های زمینه‌ای و فهرست داروهای مصرفی.
توضیحی درباره تغییرات درد، تورم و عملکرد دست از زمان جراحی.
داشتن این اطلاعات کمک می‌کند شرایط بیمار دقیق‌تر بررسی شود و برنامه درمانی متناسب‌تری در نظر گرفته شود.
پس از جراحی شانه، دسترسی به خدمات متناسب با وضعیت بیمار می‌تواند روند پیگیری درمان را آسان‌تر کند. همراه‌طب در زمینه ارائه خدمات سلامت در منزل فعالیت می‌کند و امکان ثبت و پیگیری درخواست این خدمات را برای خانواده‌ها فراهم کرده است.
ویژگی‌های اعلام‌شده این مجموعه عبارت‌اند از:
بیش از ۱۵ سال سابقه فعالیت.
دارای مجوز رسمی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و پروانه بهره‌برداری شماره ۳-۲۹۷۹۳۰.
دارای مجوز دانشگاه علوم پزشکی ایران به شماره ۳-۴۳۳۸۴۷.
همکاری با بیش از ۱۰۰ پزشک.
همکاری با بیش از ۵۰۰ پرستار و مراقب.
پشتیبانی ۲۴ ساعته در هفت روز هفته.
ارائه خدمات سلامت در منزل در تهران و کرج.
در فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه، انتخاب تمرین‌های مناسب و رعایت دستورهای جراح اهمیت زیادی دارد. برای بررسی امکان دریافت این خدمت در منزل، می‌توانید شرایط بیمار را با پشتیبانی همراه‌طب مطرح کنید.
همراه‌طب خدمات سلامت در منزل را در تهران و کرج ارائه می‌دهد. برای بررسی امکان اعزام فیزیوتراپیست به منزل، لازم است منطقه سکونت بیمار هنگام ثبت درخواست اعلام شود. برای آشنایی بیشتر با خدمات منطقه‌ای، می‌توانید صفحه فیزیوتراپی در منزل کرج را نیز مشاهده کنید.
اگر بیمار علاوه بر فیزیوتراپی به خدمات دیگری مانند مراقبت پرستاری از زخم یا معاینه پزشک نیاز دارد، باید نوع خدمت به‌صورت جداگانه مشخص شود. فیزیوتراپی، مراقبت از زخم و ویزیت پزشک خدمات متفاوتی هستند و هرکدام به ارزیابی و هماهنگی مخصوص خود نیاز دارند.
بعد از جراحی شانه، بازگشت به فعالیت‌های روزمره به زمان، مراقبت و تمرین‌های متناسب با شرایط بیمار نیاز دارد. فیزیوتراپی در منزل می‌تواند به بیمار کمک کند تا بدون رفت‌وآمد به کلینیک، تمرین‌های مجاز را انجام دهد و به‌تدریج حرکت و عملکرد دست خود را بهبود ببخشد. چه جراحی مربوط به ترمیم روتاتور کاف باشد، چه آرتروسکوپی، تثبیت شانه یا تعویض مفصل، برنامه توان‌بخشی باید با نوع عمل و محدودیت‌های بیمار هماهنگ باشد.
برای دریافت مشاوره، استعلام هزینه و ثبت درخواست فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه در منزل در تهران و کرج، با پشتیبانی همراه‌طب تماس بگیرید و اطلاعات مربوط به نوع جراحی و وضعیت فعلی بیمار را اعلام کنید.
منابع
